فحش و ناسزا گویی در بجه ها

فحش و ناسزا گویی در بجه ها

باز هم فحش و ناسزا! چه کنم؟

چرا کودک من فحش می دهد؟

درباره ی چرایی ناسزا گفتن کودکان ، اول باید بدانیم که کودک از انتدای تولد دارای احساسات کامل است . اما عقلش تا شش سالگی هنوز کامل نشده. پس هر رفتاری را که می بیند ، اول با احساس خود با آن برخورد می کند .

مثلا هنگامی که از مادر عصبانیت را می بیند بدون این که در مغز خود علل مختلف بوجود آمدن این خشم را تحلیل کند ، دچار ترس و ناراحتی و گاهی افسردگی می شود. او این رفتار مادر را تنها با احساسات می سنجد و گاه خود را دلیلی برای خشمگین شدن مادر دانسته و از خود احساس بدی پیدا می کند.

به همین ترتیب کودک با شنیدن الفاظ بد از سوی پدر و مادر بدون اینکه معنای آن را بداند ، با احساس خود با آن برخورد کرده و بر حسب انکه مادر و پدر این الفاظ را در خوشحالی و برای شوخی به کار برده اند یا از روی خشم و عصبانیت ، گاه آن را خوب و بامزه تلقی می کند و گاهی از آن ها برای ابراز خشم خود بهره می برد.

و یا زمانی که با تکرار این کلمات زشت ، اما با لحن کودکانه و بامزه ی خود، با خنده و یا تشویق اطرافیان مواجه شود ، این احساس شادمانی در پی به کاربردن این کلمات ،در ذهنش می ماند. تا در فرصتی دیگر، دوباره از آن ها برای شادمانی اطرافیان استفاده کند.

فحش و ناسزا

چطور فحش دادن کودکم را از بین ببرم؟

بهترین و شاید تنها راه از خاطر بردن این رفتار در کودک زیر سه سال ، بی اعتنایی و عکس العمل نشان ندادن به این حرف کودک است . در این صورت کودک احساس می کند بکار بردن این کلمات دیگر آن احساس خوب و شادمانی را برای مادر و پدر به همراه ندارد .پس به دنبال راه حلی دیگر برای شادمانی و خنداندن والدین می گردد.

اما در مورد کودک بالای سه سال که که معنای حرف بد و فحش را می داند و اغلب ان ها را در موقعیت درست به کار می برد . باید تذکر بدون خشونت و پی در پی  بدهیم . اما این مطلب را فراموش نکنیم که امکان توجه نکردن کودک به تذکرات زیاد است .این امر تا خارج کردن والدین از دور یا کوتاه آمدن کودک  در این رقابت فرساینده ، ادامه  می یابد .

تنبیه

طاقت آوردن در این تذکرات بدون خشونت ، گاه مادر و پدر را وسوسه می کند ، اقدام به تنبیه  کنند. بله ،تنبیه هم یکی از راه های مقابله با ناسزا گویی کودک است . و در صورتی که بدون خشونت و فقط با چهره ای ناراضی از به کار بردن فحش توسط کودک باشد ، می تواند موثر بیافتد.

اما تنبیه اصول و قاعده هایی دارد تا هم بازدارنده باشد و هم احساس بدی را به بچه منتقل نکند .

تنبیه وقفه ، که در کتاب ” چگونه به کودک خود نه بگوییم” یکی از ره های مقابله با رفتار زشت کودکان است. به طوری که والدین در برابر حرف زشت و یا رفتار نامناسب کودک ، متناسب با سن او، به او  می گویند :دقایقی را در اتاق خودش و یا جایی دیگر در خانه ، به تنهایی بگذراند و از آن جا خارج نشود. مثلا برای کودک پنج ساله ای که قشقرق به راه انداخته ، پنج دقیقه وقفه کافیست.

یا کودکی که در هنگام غذا برای خنداندن اعضای خانواده شوخی های نابجا می کند و یا از فحش و ناسزا برای خنداندن بقیه استفاده می کند .بهتر آنست که در صورت بی فایده بودن تذکر ، بشقاب او را برداریم ،به دستش بدهیم و از او بخواهیم جمع ما  را ترک کند. بهتر است خودش به تنهایی غذا بخورد ، زیرا حرف های او ، مناسب این جمع نیست.

در این رابطه مقاله تعامل با کودک نیز می تواند مفید باشد.

با نوجوان ناسزا گو چه کنیم؟

در مورد نوجوان ،باید بدانیم که اغلب ، فحش و ناسزا ، برای ابراز وجود و نشان دادن استقلال اوست . این که می خواهد والدین بدانند او بزرگ شده و گاه عصبانی وی شود و در هنگم عصبانیت ، بسیار قدرتمند است.

والدین باید سعی کنند  با توجه به علایم جسمی و رفتاری فرزند خود، سن بلوغ  او را تشخیص دهند .( برای دانستن نشانه های بلوغ و چگونگی رفتار های جنسی با نوجوان به اینجا سری بزنید) و بدانند این رفتارهای پرخاشگرانه جزو طبیعت این سن است .

بهترین برخورد با این رفتار او ، تغافل و خود را به نشنیدن زدن است. بهتر است اسباب عصبانیت و تنش نوجوان در خانه کنترل شود تا کار به  دعوا و الفاظ زشت و فحش و ناسزا نکشد.

مادر و پدر بدانند که این رفتار و حالات فرزندشان گذراست و چه بسا چند ساعت بعد ، خود نوجوان از حرفش پشیمان شده و برای عذرخواهی پا پیش می گذارد. پس چه بهتر که حرمت ها حفظ شود و فرصت عذرخواهی برای نوجوان فراهم شود.

از دیگر راه های جلوگیری از عادت نوجوان به استفاده از فحش و ناسزا ، آشنا کردن او با روایاتی در نکوهش این امور و آثار مخرب آن هاست. برای آشنایی با این امور به اینجا مراجعه کنید.

 

 

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *