تربیت فطری

ما در آیات و روایات بحثی داریم به نام فطرت معرفتی. فطرت به معنای آفرینش
بدون مدل قبلی. فَطَرَ یعنی آفرید. فطرت یعنی نوع آفرینش. یکی از کلیدی ترین و پایه ای ترین
آیاتی که درباره فطرت به صراحت صحبت میکند، آیه سی سوره روم است. (فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِِّینِ حَنِیفًا فِطْرَۀَ اللَِّهِ الَِّتِی فَطَر النَِّاسَ عَلَیْهَا)
، پیغمبر روی خودت را به سمت دین حقگرا متوجه کن، (دینی که حنیف است). پیغمبر! ملازم فطرت الله باش.
فطرت، مصدر نوعی است، یعنی نوع آفرینش. در ادبیات عرب وقتی که مصدر نوعی میخواهد نوع خودش را
نشان دهد، به چیزی اضافه میشود که آن چیز نشان میدهد نوع این مصدر چیست؟ مثالً جَلَسَ یعنی نشست،جِلسه یعنی
نوع نشستن، جَلَسَۀ الَامیر یعنی نشستن پادشاهانه، جلس العبد یعنی نشستنی مانند عبد و بنده.
در آیه آمده فطرت الله، یعنی پیغمبر ملازم فطرت الله باش و لحظه ای غفلت نکن از فطرت الله.
فطرت الله یعنی فطرت الهی. یعنی نوع آفرینش الهی که روایات توضیح میدهند یعنی چه؟
زراره یکی از شاگردان امام صادق علیه السلام از ایشان سوال کرد که منظور خداوند از فطرت الله چیست؟
حضرت فرمودند:(فَطَرَهُم
جمیعاً عَلی التِّوحید). آفرینش همه مردم بر توحید است.
یعنی خداوند انسان ها را موحد آفریده است و این تربیت مادر و پدر است که او را گاه از این توحید منحرف میکند.
ما در مدارس یا کلاس های دینی باید به این نکته توجه داشته باشیم که بنا بر این آیه اثبات وجود خدا برای کودک لزومی ندارد. مربی یا مادر و پدر در برخورد با کودک باید بدانند با یک موحد رو برو هستند.
حضرت موسی( علی نبینا و آله و علیه السلام) روزی از خدا سوال می کنند که با فضیلت ترین عمل نزد تو کدام است؟ خداوند می فرماید:دوست داشتن و محبت به کودکان. زیرا آنان را بر اساس توحید خودم آفریده ام.
موحدتر از بچه ها در عالم وجود ندارد پس در نظر داشته باشیم بازی با کودکان نه تنها اتلاف وقت نیست بلکه با این نیت که داریم به یک انسان موحد خدمت میکنیم، عبادت است.